EPB-regelgeving
Wat is de EPB-regelgeving?
In het Vlaamse Gewest is sinds 1 januari 2006 de energieprestatieregelgeving
(ook EPB-regelgeving genoemd, EnergiePrestatie en Binnenklimaat) in voege
getreden. De regelgeving kadert in een streven naar betere energieprestaties
voor het Vlaamse woningbestand. Door bij nieuwbouw of grondige renovaties
de juiste maatregelen te treffen is het mogelijk een hoger comfortniveau
te bereiken, maar toch veel energiezuiniger te leven. Alle woningen waarvoor
vanaf 1 januari 2006 een aanvraag om te bouwen of verbouwen wordt ingediend,
moeten een bepaald niveau van thermische isolatie (K-peil), en energieprestatie
(E-peil) behalen.
De handhaving van de regelgeving is ook veel strikter geworden. Na de uitvoering
van de werken moet de bouwheer aantonen dat de woning voldoet aan de energieprestatieregelgeving.
Hij wordt hierin bijgestaan door een zogenaamde “EPB-verslaggever”
die de bouwheer voor de start van de nieuwbouw of de verbouwingswerken moet
aanstellen. Dat kan zowel de ontwerpende architect van de woning zijn als
een andere architect of ingenieur. De EPB-verslaggever moet op basis van
een gedetailleerde inventaris van de gebruikte materialen en technieken
de energieprestatie van het gebouw berekenen. Dit document wordt de EPB-aangifte
genoemd. Voor de berekening van de energieprestatie van het gebouw gebruikt
de EPB-verslaggever het softwarepakket, de EPB-software.
Toelichting van de te behalen waarden
Bij het opstellen van de EPB-verslaggeving, wordt er zoals vermeld een berekening uitgevoerd naar de thermische isolatie, het K-peil, en de energieprestatie, het E-peil.
Het K-peil is het totale isolatiepeil of het niveau van thermische isolatie
van de woning.
Het K-peil houdt rekening met het warmteverlies door de buitenmuren, daken,
vloeren, vensters ... en met de compactheid van het gebouw.
Hoe lager het K-peil, hoe beter het gebouw geïsoleerd is en hoe minder
warmteverliezen er zijn.
Het K-peil van een woning mag maximaal K 45 zijn. Elk constructiedeel (dak, muur, vloer,…) moet voldoende geïsoleerd zijnen voldoen aan een maximale U-waarde. De U-waarde drukt de hoeveelheid warmte uit die per seconde, per 1 m² en per graad temperatuurverschil tussen de ene en de andere zijde van een constructie doorgelaten wordt. De waarde geeft de mate van isolatie van de constructie aan: een hoge U-waarde betekent een slecht geïsoleerd gebouw.
Het E-peil is een maat voor het energieverbruik van de woning en de vaste
installaties ervan in standaardomstandigheden.
Het E-peil houdt onder meer rekening met de compactheid, de thermische isolatie,
de installaties voor verwarming en warm water, de nuttige zonnewarmte en
het ventilatiesysteem.
Hoe lager het E-peil, hoe energiezuiniger de woning is.
Het totale energieverbruik moet beperkt blijven. Het E-peil mag maximaal E100 bedragen. Het ventilatiesysteem zorgt voor voldoende toevoer van verse lucht, doorstroming van lucht, en voldoende afvoer van vervuilde lucht. Ook het risico op oververhitting in de zomer dient beperkt te worden.
Heel wat combinaties van materialen, concepten en installaties leiden tot
comfortabele energiezuinige resultaten.
De ontwerper en u kiezen, in overleg, met welk pakket van maatregelen (isolatie,
verwarmingsbron, ventilatiesysteem ...) de woning
aan de opgelegde niveaus zal voldoen.
Het verband E-peil - energieverbruik per m³ - compactheid
Er is geen eenduidig verband tussen het E-peil, het energieverbruik per
m³ en de compactheid van de woning. Als twee woningen hetzelfde E-peil
hebben maar een verschillende compactheid, heeft de woning met de hoogste
compactheid meestal het laagste energieverbruik per m³.
Compacte woningen hebben een relatief kleinere verliesoppervlakte in vergelijking
met het volume waardoor de energieverliezen makkelijker (en dus met minder
maatregelen) beperkt kunnen worden.
[ Back to top ][ 1 - 2 - 3 ]